Vrijdag 27 maart j.l. was de fietsexcursie van de nieuwe Leergang Gebiedsontwerp van de Academie van Bouwkunst in Groningen. Als docent vind ik het belangrijk om daadwerkelijk naar buiten te gaan en anders te leren kijken naar je omgeving. We fietsten een landschappelijke snede van Borger naar Stadskanaal, van hoog naar laag, van droog naar natter, van esdorp naar lintdorp. Het werd een reis door de tijd, van een glaciale afschavingsvlakte met keileem en ruggen – via het oerstroomdal van de Hunze – naar de relatief jonge, verveende hoogvenen rondom Stadskanaal.
Gedurende 10 minuten stilte werd de essentie van het Hunzedal al schetsend vastgelegd. Wat voel je, wat hoor je, wat zie je, wat ruik je? Waarom is dat water van de Hunze zo bruin? Hoe kan je Stadskanaal positioneren in een groter systeem van bodem en water? Het was een tocht met voor Nederlandse begrippen behoorlijk wat hoogtemeters, wat een leerling bij terugkomst in Borger deed verzuchten; ‘Ik voel het landschap in mijn benen.’
Kijk, daar doen we het voor!
